Od zera do ECeDeEla - cz. 7



Niniejszy darmowy ebook zawiera fragment
pełnej wersji pod tytułem:

„ECDL 7 – usługi w sieciach informatycznych”
Aby przeczytać informacje o pełnej wersji, kliknij tutaj




Darmowa publikacja dostarczona przez


darmoweebooki24.pl



Niniejsza publikacja może być kopiowana, oraz dowolnie rozprowadzana tylko i wyłącznie w formie dostarczonej przez Wydawcę. Zabronione są jakiekolwiek zmiany w zawartości publikacji bez pisemnej zgody wydawcy. Zabrania się jej odsprzedaży, zgodnie z regulaminem Wydawnictwa Złote Myśli.



© Copyright for Polish edition by ZloteMysli.pl

Data: 30.08.2008

Tytuł: Usługi w sieciach informatycznych (fragment utworu)

Autorzy: Marek Smyczek i Marcin Kaim


Projekt okładki: Marzena Osuchowicz

Korekta: ITstart

Skład: ITstart


Internetowe Wydawnictwo Złote Myśli Sp. z o. o.

ul. Daszyńskiego 5

44-100 Gliwice

WWW: www.ZloteMysli.pl

EMAIL: kontakt@zlotemysli.pl


Wszelkie prawa zastrzeżone.

All rights reserved.

Spis treści

Wprowadzenie do ECDL 6

Czym jest? 6

Adresaci 8

7.1. Podstawowe pojęcia 9

Ewolucja sieci komputerowych 9

Struktura Internetu 12

Sposoby dostępu do Internetu 14

Połączenie modemowe 14

Połączenia ISDN 15

HIS/SDI 16

DSL/ADSL 17

Łącza dzierżawione 18

Sieci telewizji kablowej 18

Sieć PLC 19

Łącza satelitarne 19

Zabezpieczenie połączenia internetowego 20

7.2. World Wide Web (WWW) 26

Strony, serwery i portale WWW 26

Przeglądarki internetowe 28

Pierwsze kroki z przeglądarką internetową 30

Paski narzędziowe 35

Pomoc 38

Nawigacja stron WWW 39

Linki, czyli hiperłącza 39

Zakładki ulubione 41

Wypełnianie formularzy 45

Kopiowanie zawartości strony 47

Kopiowanie grafiki 51

Pobieranie programów i plików 52

Wydruk zawartości strony 56

Bezpośredni za pomocą przeglądarki 56

Ustawienia programu 61

Domyślna strona WWW 61

Przypisanie domyślnych programów dla danych usług 64

Plik cookie 65

Filtrowanie treści zawartych na stronach internetowych 67

Ustawienia zaawansowane 70

Praca w trybie offline 71

Historia przeglądanych stron WWW 72

Zarządzanie historią stron 76

Ulubione strony 78

Zapisywanie stron 81

Serwery nazw – DNS 83

7.3. Poczta elektroniczna 86

Podstawowe zwroty i pojęcia 86

Konta pocztowe 89

Darmowe konta pocztowe 89

Komercyjne konta pocztowe 90

Zakładanie konta pocztowego 90

Parametry skrzynki pocztowej 95

Korzystanie z poczty internetowej 96

Za pomocą strony internetowej 97

Odbieranie poczty 99

Odpowiadanie na wiadomość 102

Sporządzanie i wysyłanie listów elektronicznych 104

Organizowanie wiadomości 107

Parametry i ustawienia skrzynki pocztowej 109

Obsługa poczty przez programy pocztowe 113

Przygotowanie programu do pracy 114

Zarządzanie paskami narzędziowymi 117

Praca z programem 119

Sporządzanie i wysyłanie prostych wiadomości 120

Wstawianie tekstu do listu z różnych źródeł 124

Zarządzanie wiadomościami 138

Kolumny wiadomości 140

Korzystanie z książki adresowej 152

Listy dystrybucyjne 157

Wydruk wiadomości 160

Korzystanie z funkcji POMOC 161

7.4. Komunikacja w czasie rzeczywistym 163

Czat 163

Komunikatory 166

Rodzaje komunikatorów 167

Praca z komunikatorami 168

7.5. FTP – przesył plików w sieci 172

Podstawowe pojęcia 172

Konta FTP 173

Sposoby dostępu do serwerów FTP 174

Przez przeglądarkę internetową 174

Za pomocą odrębnych programów 176

Transfer danych 179

Netykieta podczas pracy z FTP 180

7.6. Wymiana plików peer to peer 182

Jak włączyć się do sieci? 183

Komputer osobisty serwerem? 183

7.7. Internetowe dyski 186

Do czego służą? 186

Zastosowanie 187

Praca z wirtualnym dyskiem 188

Rejestracja 189

Ładowanie i pobieranie danych 191


Wprowadzenie do ECDL

Czym jest?

ECDL – European Computer Driving Licence jest certy­fikatem poświadczającym umiejętności osoby legitymującej się takim certyfikatem, odnośnie użytkowania komputera w życiu codzi­ennym. W dosłownym tłumaczeniu na język polski ECDL oznacza Europej­skie Komputerowe Prawo Jazdy i przez długi okres nazwa ta była stosowana na terenie naszego kraju. Ze względu na tę mylącą nazwę, która często w pierwszym momencie kojarzyła się z li­cencją na prowadzenie samochodów na terenie Europy, postanowiono zmienić dotychczasową nazwę i wprowadzić nową, niekojarzącą się z poprzednią. Dziś certyfikat ECDL u nas w kraju nazywany jest Eu­ropejskim Certyfikatem Umiejętności Kom­puterowych.

Obecnie certyfikat ten jest uważany za standard posiadanych kompe­tencji w dziedzinie obsługi i użytkowania komputerów nie tylko w Europie ECDL ale nawet świata ICDLInternational Com­puter Driving Licence.

Wdrożeniem ECDL’a na terenie Polski zajmuje się PTI – Polskie Towarzystwo Informatyczne. Przygotowane zostały odpowied­nie dokumenty i procedury. Powstało polskie biuro ECDL, którego zadaniem jest koordynacja prac, obsługa informacyjna oraz nadzór nad rzetelnością przeprowadzania egzaminów. Chcąc ubiegać się o zdobycie ECDL, należy zdać siedem egzaminów z następujących za­gadnień:


Podstawy technik informatycznych (egzamin teore­tyczny) - wymaga od kandydata wiedzy na temat budowy komputera PC oraz rozumienia podstawowych pojęć i za­stosowań IT, takich jak przechowywanie i przetwarzanie danych, codzienne zastosowania oprogramowania użytko­wego, wykorzystanie sieci informatycznych itp.


Użytkowanie komputerów (egzamin praktyczny) – wymaga od kandydata wiedzy i umiejętności pozwalających na wykorzystanie funkcji porządkujących środowisko pracy każdego użytkownika komputera np. zarządzanie oknami aplikacji, plikami, folderami itp.


Przetwarzanie tekstów (egzamin praktyczny) – wyma­ga od kandydata wiedzy pozwalającej na poprawne użycie komputerado tworzenia, edycji, formatowania, przechowy­wania i drukowania dokumentów.


Arkusze kalkulacyjne (egzamin praktyczny) – wymaga od kandydata wiedzy i umiejętności pozwalających na wy­korzystanie oprogramowania do przeprowadzania powta­rzalnych obliczeń: przygotowania budżetów, opracowywa­nia prognoz, sporządzania wykresów i raportów finanso­wych.


Bazy danych (egzamin praktyczny) – wymaga od kandy­data wiedzy i umiejętności pozwalających na tworzenie i wykorzystanie baz danych. Kandydat powinien umieć za­projektować i zbudować bazę danych, definiować formula­rze, uporządkować bazę według podanych kryteriów, a tak­że definiować raporty.


Grafika menedżerska i prezentacyjna (egzamin pra­ktyczny) – wymaga od kandydata wiedzy i umiejętności pozwalających na użycie technik graficznych oferowanych przez komputery jako efektywnego środka komunikacji.


Usługi w sieciach informatycznych (egzamin teore­tyczno-praktyczny) – wymaga od kandyda­ta wiedzy i umie­jętności pozwalających na użycie ogólno­światowej sieci komputerowej.

Adresaci

Adresaci ECDL to najczęściej osoby chcące dopasować swoje umie­jętności do współczesnych wymagań rynku pracy, a także osoby, któ­re pragną zdobyć certyfikat honorowany na terenie całej Europy, a nawet w świecie. Do tych osób w pierwszej kolejności należą ucznio­wie szkół ponadgimnazjalnych oraz studenci, ponieważ obec­nie czę­sto potrzebne są wysokie kwalifikacje do zdobycia pierwszej pracy. Dlatego też chętnie podnoszą swoje umiejętności i podchodzą do po­szczególnych egzaminów. Pracodawca zaś nie musi osobiście spraw­dzać kompetencji kandydata poszukującego pracy z zakresu obsługi komputera.

Często też zainteresowanie ECDL zauważalne jest u osób, które po dłuższej przerwie wracają do pracy i dostrzegają po powrocie na ryn­ku pracy istotne zmiany w wymaganiach stawianych kandydatom poszukującym pracy. Tyczy się to przede wszystkim kobiet po urlopie macierzyńskim lub wychowawczym, osób długo przebywających na rekonwalescencji oraz kończących urlop zdrowotny.

Również w dobie integracji europejskiej zwiększa się zaintere­sowanie zdobyciem międzynarodowych certyfikatów i uprawnień przez osoby wyrażające chęć podjęcia pracy na terenie innego kraju.

Podstawowa zaleta certyfikatu ECDL to fakt, że jest uznawany w większości krajów europejskich, a to z kolei ułatwia podjęcie pracy za granicą z wykorzystaniem wcześniej zdobytych umiejętności. Pows­tał z myślą o tych, którzy muszą lub chcą wiedzieć, w jaki sposób korzystać z komputera. Jest odpowiedni dla ludzi dowolnych zawo­dów i w dowolnym przedziale wiekowym. We współczesnym świecie umiejętności komputerowe mają coraz większe znaczenie we wszyst­kich dziedzinach życia, a Europejski Certyfikat Umiejęt­ności Komputerowych jest rzetelnym świadectwem rzeczywiście zdoby­tych umiejętności.

7.1. Podstawowe pojęcia

Ewolucja sieci komputerowych

Wprowadzenie do powszechnego użytku pierwszych komputerów spowodowało wiele ułatwień w pracy wykonywanej przez ludzi. Komputery dokonywały skomplikowanych obliczeń matematy­cznych, gromadziły oraz przetwarzały dane. Często dochodziło do sytuacji, w których dane te trzeba było wymieniać pomiędzy współpracującymi osobami. Nastręczało to trudności, ponieważ in­formacje trzeba było zapisywać i przenosić na inny komputer za po­mocą na przykład dyskietki. Zaczęto opracowywać technologie, które mogłyby zapewnić wymianę informacji bez konieczności przenoszenia ich na nośnikach (rys. 7.1.1).




Rysunek 7.1.1.

Tradycyjny sposób wymiany informacji


Pomysł, którego korzenie sięgają 1969 roku, miał na celu połączyć komputery w sieć, aby mogły z sobą wymieniać informacje oraz dane. Eksperymentalnie po raz pierwszy udało się to w firmie ARPANet, łączącej komputery znajdujące się na terenie korporacji.

Od tego czasu minęło już ponad 30 lat, a pomysł rozprzestrzenił się na cały świat. Zaczęto łączyć nowe komputery w małe sieci działające na niewielkich obszarach (pomieszczenia, budynku, osiedla). Pow­stało, więc wiele małych sieci lokalnych nazywanych po prostu LAN (Local Area Network). Skupiają się one wokół urządzeń (koncentra­tory – ang. hub lub przełączniki – ang. switch), do których można podłączyć od kilku do nawet kilkudziesięciu komputerów (rys. 7.1.2).




Rysunek 7.1.2.

Lokalna sieć komputerowa


Następnie zaczęto łączyć z sobą kolejne sieci lokalne. Połączenia te odbywały się na większych obszarach (miasta, kraju, kontynentu), dzięki czemu powstały sieci rozległe WAN (Width Area Network). Układ takiej sieci przedstawia rys. 7.1.3.




Rysunek 7.1.3.

Sieci rozległe WAN


Ostatecznie zaś postanowiono połączyć z sobą istniejące sieci WAN, aby za ich pośrednictwem można było wymieniać dane na całym świecie bez ograniczeń związanych z lokalizacją. Doprowadziło to do powstania globalnej pajęczyny łączącej wszystkie komputery na całym świecie. Sieć ta nazwana Internetem wciąż ewoluuje i rozrasta się łącząc kolejnych użytkowników (rys. 7.1.4).



Rysunek 7.1.4.

Internet








Pamiętaj!


Za pośrednictwem Internetu możemy mieć dostęp zarówno do typowych usług sieciowych, takich jak strony WWW, poczta elektroniczna, przesyłanie plików FTP, jak i do telefonii inter­netowej,przekazów multimedialnych bankowości internetowej, a nawet do zakupów przez sieć.

Struktura Internetu

Internet jest przykładem sieci rozległej. Można go również nazwać siecią globalną, gdyż zasięgiem obejmuje cały świat. W każdej sieci wchodzącej w skład Internetu może pracować od kilkunastu do kilkuset czy nawet tysięcy komputerów. Połączenie tych sieci z sobą odbywa się z wykorzystaniem linii telefonicznych, łączy kablowych, światłowodowych, radiowych oraz satelitarnych. Jak widać, różnorodność połączeń jest olbrzymia (rys. 7.1.5).




Dobra rada!


W sieci Internet oprócz standardowych komput­erów PC są wykorzystywane komputery innych platform sprzętowych, takich jak Macin­tosh lub MainFrame.





Często też sieć Internet utożsamiana jest z jedną wielką chmurą, w której znajdują się różnego rodzaju komputery i urządzenia sieciowe połączone z sobą w odpowiedni sposób. Połączenia wewnątrz struktury Internetu wyznaczają routery, tworzące różnego rodzaju ścieżki i trasy przepływu danych.




Pamiętaj!


Dzięki wykorzystaniu protokołu TCP/IP możli­wa jest komunikacja komputerów pracujących pod kontrolą różnych systemów operacyjnych oraz bazujących na innej platformie sprzętowej.


Poszczególne części sieci internetowej mogą działać niezależnie od siebie. Jednak podstawową ideą Internetu jest nieograniczone przekazywanie informacji i dostarczanie usług użytkownikom sieci. Im większa jest odległość dzieląca komunikujące się z sobą komput­ery, t­ym wię­ksza l­iczba ­router­ów poś­rednic­zących­ w prz­ekazyw­aniu i­nforma­cji. D­roga, ­którą ­przemi­erza i­nforma­cja od­ kompu­tera w­ysyłaj­ącego ­do kom­putera­ odbie­rające­go, mo­że prz­ebiega­ć wiel­oma ró­żnymi ­trasam­i, co ­często­ też u­tożsam­iane j­est z ­przemi­eszcza­niem s­ię sam­ochode­m po d­użym m­ieście­. Tras­y mogą­ się r­óżnić ­między­ sobą ­długoś­cią, p­rzepus­towośc­ią i c­zasem,­ po kt­órym i­nforma­cja os­­iąga ­swój c­el. Za­daniem­ route­ra jes­t skie­rowani­e paki­etu op­tymaln­ą tras­ą do k­ompute­ra doc­eloweg­o lub ­przesł­anie g­o do k­olejne­go rou­tera, ­który ­zajmie­ się j­ego da­lszym ­przesł­aniem.­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­

Sposoby dostępu do Internetu

Istnieje wiele sposobów podłączenia komputera do sieci Internet. Począwszy od modemu i linii telefonicznej przez łącze stałe do sieci telewizji kablowej. Sposoby dostępu różnią się przede wszystkim prędkością połączenia i jego kosztem. Aby uzyskać dostęp do sieci globalnych należy skontaktować się z dostawcą usług internetowych (ang. Internet Provider). Dostawca usług internetowych to firma ma­jąca własną sieć szkieletową połączoną szybkim łączem interne­towym. Oferuje klientom za opłatą dostęp do swojej sieci, a tym samym do Internetu.

Połączenie modemowe

Jest to najpopularniejszy sposób uzyskiwania połączeń z Internetem przez użytkowników indywidualnych. Charakteryzuje się niską pręd­kością transmisji (do 56,6 kb/s) oraz wysokim kosztem – związanym z opłatami za połączenia telefoniczne.

Połączenia z siecią Internet realizowane są z wykorzystaniem linii telefonicznej i modemu. Modem może być zainstalowany wewnątrz komputera jako klasyczna karta rozszerzeń lub jako zewnętrzne urządzenie podłączone do komputera przez port szeregowy. Warunkiem niezbędnym jest również zainstalowanie programu ko­munikacyjnego i protokołu TCP/IP. Połączenie nie wymaga specjal­nych zabiegów konfiguracyjnych z wyjątkiem wpisania numeru dostępowego usługodawcy oraz identyfikatora użytkownika wraz z hasłem dostępowym.

Do największych dostawców internetowych udostępniających Inter­net z wykorzystaniem połączeń modemowych należy Telekomu­nikacja Polska z numerami dostępowymi 0202122 i 0202130 (dla autoryzowanych użytkowników). Istnieją jeszcze alternatywni dostawcy, tacy jak Netia, Energis, Onet-Konekt, InteriaNet, Dialog i wielu innych. Połączenie z siecią usługodawcy odbywa się tylko w czasie rzeczywistego korzystania z sieci. Użytkownicy korzystający z usługi logują się do sieci usługodawcy i na czas korzystania z sieci otrzymują adres IP dostępny w puli providera.




Pamiętaj!


Opłata za korzystanie z Internetu przez modem uzależniona jest od czasu użytkowania.

Połączenia ISDN

ISDN (Integrated Services Digital Network), czyli telefoniczna sieć cyfrowa z integracją usług, to kolejny sposób połączenia się z siecią. Tak samo jak w przypadku zwykłych analogowych połączeń mode­mowych, połączenie uzyskuje się z wykorzystaniem modemu zainstalowanego w komputerze i cyfrowej linii telefonicznej.

Jakość takiego połączenia jest zdecydowanie lepsza niż w przypadku linii analogowych, dlatego też można uzyskać znacznie większe pręd­kości transmisji, nawet do 128 kb/s.




Pamiętaj!


Tak samo jak w przypadku modemów analo­gowych, połączenie z siecią usługodawcy odbywa się tylko w czasie rzeczywistego korzystania z sieci.


Konfiguracja nie nastręcza problemów i ogranicza się do wpisania ogólnopolskich numerów dostępowych (TPSA 0202422, Onet-Kon­tekt 0209580 lub innych providerów).

HIS/SDI

HIS (Home Internet Solution) jest technologią dostępu do sieci In­ternet opracowaną przez firmę Ericsson. W Polsce usługa znana jest pod nazwą SDI – czyli Stały Dostęp do Internetu, i została wdrożona przez Telekomunikację Polską. Za pośrednictwem SDI otrzymuje się stały i nieograniczony czasowo dostęp do Internetu za pośred­nictwem zwykłej analogowej linii telefonicznej z możliwością równoczesnego prowadzenia rozmów telefonicznych. Maksymalna prędkość transmisji wynosi 115 kb/s. Przy równoczesnym korzysta­niu z Internetu i prowadzeniu rozmowy telefonicznej prędkość spada do 70 kb/s.




Pamiętaj!


Opłata za korzystanie z usługi SDI jest stała i po­bierana w formie abonamentu. Nie zależy od czasu połączeń oraz ilości pobieranych danych.

DSL/ADSL

Kolejnym sposobem uzyskania stałego dostępu do sieci Internet jest Cyfrowa Linia Abonencka (Digital Subscryber Line). DSL jest stałym połączeniem szerokopasmowym korzystającym ze zwykłych linii telefonicznych, umożliwiającym równoczesne korzystanie z sieci i prowadzenie rozmów telefonicznych.




Dobra rada!


Więcej informacji na temat usług ADSL zna­jdziesz na stronach internetowych www.neostra­da.pl i www.internetdsl.pl.




Pamiętaj!


Połączenia mogą być realizowane w sposób sy­metryczny – transmisja w obu kierunkach odby­wa się z tą samą prędkością, lub niesymetryczny (ADSL) – gdy prędkość wysyłania informacji jest mniejsza od prędkości odbioru.


W Polsce dostępne są usługi korzystające z technologii ADSL ofer­owane przez Telekomunikację Polską SA i firmy konkurencyjne. Tele­komunikacja Polska świadczy usługi Neostrada TP i Internet DSL TP.

Usługi te zapewniają transmisję z szybkością uzależnioną od abona­mentu. Do dyspozycji są pakiety o szybkościach 2048 kb/s (tylko In­ternet DSL TP), 1024 kb/s, 512 kb/s lub 128 kb/s do użytkownika i z zawsze o połowę mniejszą szybkością od użytkownika.

Usługa Internet DSL TP jest ofertą skierowaną do małych firm, nato­miast Neostrada TP na potrzeby użytkowników domowych. Ofer­owane szybkości transmisji wystarczają z powodzeniem małym fir­mom, zapewniając ich pracownikom komfort korzystania z Internetu i jego podstawowych usług (WWW, poczta, FTP itp). Wadą usługi Neostrada TP jest limit pobieranych informacji, po którego przekroczeniu maksymalna szybkość połączenia jest drastycznie ograniczana aż do końca okresu rozliczeniowego.

Łącza dzierżawione

Łącza dzierżawione oferują stały dostęp do Internetu o bardzo dużej przepustowości danych (do 2 Mb/s). Oferowane są głównie klientom korporacyjnym wymagającym stałego i bardzo szybkiego połączenia z siecią. W ostatnim okresie łącza dzierżawione są często stosowane w sieciach osiedlowych, które powstały z myślą współużytkowania dostępu do Internetu. Wówczas wysokie koszty łącza stałego dzielone są miedzy wszystkich użytkowników.

Sieci telewizji kablowej

Dostęp do sieci Internet może być również realizowany z wykorzys­taniem operatorów telewizyjnych sieci kablowych. W komputerze abonenta zostaje zainstalowany specjalny modem kablowy, którego zadaniem jest wyodrębnienie z dostarczanego sygnału danych kom­puterowych. Z drugiej strony przewodu montowane są urządzenia umożliwiające komunikację z wykorzystaniem sieci telewizji kablowej. Przepustowość takich łączy waha się od 128 kb/s do 10 Mb/s.

Sieć PLC

Sieć PLC jest technologią wykorzystującą do transmisji danych ist­niejące linie energetyczne oraz podstacje energetyczne, w których montuje się kontrolery łączące światłowodową sieć informatyczną z siecią energetyczną niskiego napięcia. W budynku, gdzie mają być odbierane przesyłane dane, montuje się kolejny kontroler, dzięki czemu sygnał pojawia się we wszystkich gniazdkach mieszkania. Taki sygnał jest doprowadzany do komputera przez specjalny mo­dem PLC.




Pamiętaj!


Podłączenie do Internetu przez sieć PLC nie wy­maga dodatkowego przewodu lub gniazda. Kom­puter jest zarówno zasilany za pośrednictwem gniazdka elektrycznego, jak i za jego pomocą po­biera i wysyła dane.

Łącza satelitarne

Obecnie istnieje kilka rozwiązań tego typu. Należy tu jednak wyróżnić łącza jednokierunkowe i dwukierunkowe. Łącze jednok­ierunkowe zapewnia tylko odbiór sygnałów z satelity. Transmisja od użytkownika musi się odbywać z wykorzystaniem drugiego łącza, np. modemowego, które pozwala na wysyłanie informacji.

W rozwiązaniach dwukierunkowych stosuje się anteny nadawczo-odbiorcze, które umożliwiają wysyłanie i odbieranie informacji przez satelitę. Rozwiązanie to jest w Polsce rzadko stosowane ze względu na bardzo wysokie koszty instalacji i użytkowania.

Zabezpieczenie połączenia internetowego

Podłączając nasz prywatny komputer do sieci komputerowej staje się on elementem składowym sieci. Niestety połączenie z Internetem nie przynosi jedynie korzyści z wymiany informacji. Protokół komunika­cyjny TCP/IP umożliwia nam połączenie i wymianę informacji ze zdalnymi komputerami, ale daje też innym osobom możliwość podłączenia do naszego komputera.

Jednak nie jesteśmy bezradni w tej kwestii i możemy zabezpieczyć tak nasz komputer, aby wymieniać jedynie te informacje, jakie chce­my. A zagrożenie nieautoryzowanego dostępu do naszych plików ma przede wszystkim dwa źródła. Pierwsze to nieświadome lub nieprze­myślane udostępnianie folderów i dysków.

Ważne jest, aby każdy decydujący się na udostępnienie folderów był świadomy, że umożliwia dostęp do nich z sieci. Dlatego kluczową czynnością jest odpowiednie wybranie folderów do udostępnienia. Nie powinno się udostępniać folderów głównych, tj. zawierających wiele podfolderów, oraz udostępnianie całych dysków.




Pamiętaj!


Udostępnianie folderów dostępne jest nie tylko w samym systemie Windows. Możliwe jest rów­nież poprzez zainstalowanie dodatkowych pro­gramów i udostępnienie wybranych zasobów w opcjach oprogramowania. Między innymi funkcje takie mają programy p2p (iMesh, Di­rectConnect, itp.), oraz serwery FTPWWW.


Najbezpieczniejsze jest utworzenie specjalnego folderu i skopiowanie do niego wybranych plików, które chcemy udostępnić.

Drugie źródło zagrożeń to próby podłączenia do naszego komputera na inne, czasami przebiegłe sposoby. Są to czynności szpiegowskiepróby włamań przez hackerów. Jednak i tu mamy możliwość obrony.

Przede wszystkim zawsze powinniśmy posiadać zainstalowany i uak­tualniony program antywirusowy z modułem monitora, czyli programu na bieżąco testującego wykonywaną przez nas pracę, oraz skanera poczty elektronicznej. Dodatkowo powinniśmy wyposażyć nasz komputer w program do wyszukiwania oprogramowania szpiegującego naszą pracę z komputerem i w Internecie, wirusów typu „Koń trojański” i dialerów. Przykładem takiego programu jest przedstawiony na rysunku 7.1.6. darmowy program Ad-aware 6.0.




Rysunek 7.1.6.

Program Ad aware 6.0


Po zainstalowaniu, program ten powinniśmy na bieżąco aktuali­zować przed każdorazowym użyciem, poprzez funkcję WebUpdate. Następnie możemy już klikając na „Scan Now” przeszukać zasoby komputera. Znalezione obiekty o podejrzanym charakterze program ten wyświetla w postaci listy, tak jak przedstawia to rysunek 7.1.7.




Rysunek 7.1.7.

Lista podejrzanych obiektów


Listę musimy już samodzielnie zweryfikować i określić czy są to niebezpieczne obiekty. Jeżeli nie jesteśmy pewni, to wybierając przycisk„Quarantine”przeniesiemy zaznaczone pozycje do kwaran­tanny, czyli miejsca gdzie nam nie zaszkodzą, a my będziemy mieli możliwość ich przywrócenia. Wybranie przycisku „Next” spowoduje wyświetlenie okna, w którym będziemy mogli klawiszem „Delete” usunąć zaznaczone obiekty i zakończyć pracę z programem.

Zapory ogniowe to programy komputerowe, których zadaniem jest filtrowanie i monitorowanie przepływ informacji pomiędzy naszym komputerem a siecią. Programy te mają stanowić szczelną zaporę ochronną przed nieautoryzowanym podłączeniem się do naszego komputera, oraz przed niekontrolowanym wypływem in­formacji.

W rodzinie systemów operacyjnych Windows, systemowa zapora ogniowa została wprowadzona począwszy od wersji Windows XP. Jednak jej pierwsza wersja nie cieszyła się wśród użytkowników dużym zaufaniem. Obecnie po wprowadzeniu zestawu poprawek „Service Pack 2” zapora ta zyskała większą funkcjonalność.




Pamiętaj!


Podczas instalacji zalecanego przez Microsoft zestawu poprawek do systemu Windows XP „Service Pack 2”, instalator sugeruje, aby za­łączyć zaporę sieciową.


Aby załączyć lub wyłączyć zaporę ogniową należy poprzez „Panel sterowania” wyświetlić „Połączenia sieciowe”, a następnie wybrać „Właściwości” połączenie, dla którego chcemy włączyć za­porę, tak jak przedstawia to rysunek 7.1.8.





W oknie właściwości przechodzimy na zakładkę „Zaawansowane” i w dziale „Zapora systemu Windows” klikamy na przycisk „Ustawienia”. Dzięki zawartym tak opcją możemy załączyć lub wyłączyć zaporę, oraz ustanowić listę wyjątków, czyli zdarzeń, które mają zostać przez zaporę zignorowane. Najbezpieczniejsze ustaw­ienia nie zezwalają na wyjątki, czyli opcja ta jest odznaczona.




7.2. World Wide Web (WWW)

WWW jest jedną z dostępnych usług sieciowych pozwalającą na swo­bodny dostęp i wymianę informacji pomiędzy wszystkimi użytkown­ikami Internetu. Dzięki tej usłudze każda osoba podłączona do Inter­netu może w swobodny sposób przeglądać strony o interesującej ją tematyce. Często także oprócz samego przeglądania stron np. jak to ma miejsce w przypadku telegazety (teletekstu) w naszych telewizo­rach, możemy pozyskane informacje dalej przetwarzać według potrzeb.

Strony, serwery i portale WWW

Strony internetowe to dokumenty, które są tworzone za pomocą specjalnego kodu nazywanego HTML-em, mówimy o nich potocznie strony WWW. Utworzone w ten sposób dokumenty przeznaczone są do otwierania przez specjalne programy nazywane przeglądarka­mi internetowymi, które po odczytaniu instrukcji zapisanych w HTML-u wyświetlą naszą stronę na ekranie monitora. Rzadko się dzisiaj zdarza, aby strony WWW znajdujące się w In­ternecie występowały w postaci pojedynczych stron. Większość stron zawiera specjalne odnośniki, dzięki którym możemy przez wskazanie i klikniecie myszą automatycznie przejść do innej strony. Strony WWW w dobie dzisiejszej techniki umożliwiają nie tylko wyświet­lanie tekstu, lecz także prezentację grafiki (zdjęć, animacji graficznych), odsłuchiwanie muzyki lub nawet odtwarzanie filmów.

Prezentacja informacji za pomocą stron internetowych stała się na­jpopularniejszą metodą na świecie. Ze względu na dużą liczbę stron pojawiających się w sieci trudno dzisiaj określić ich tematykę lub wymienić ich autorów. Dotyczą chyba każdej dziedziny życia bądź działalności gospodarczej.




Pamiętaj!


W Internecie każdy może umieścić własną stronę WWW. Tematyka stron powinna być zgodna z normami etycznymi oraz jej treść nie powinna obrażać żadnej osoby cywilnej lub instytucji.




Pamiętaj!


Kilka stron internetowych powiązanych z sobą za pomocą odnośników, a tworzących jedną całość nazywamy witryną internetową.


Strony internetowe umieszczane są na specjalnych komputerach nazywanych serwerami, przeznaczonych do tego celu. Każdy z serw­erów WWW zaprojektowany jest w taki sposób, aby mógł prze­chowywać dużą liczbę niezależnych od siebie stron (witryn interne­towych). Każda z nich umieszczana jest na specjalnym koncie o ściśle określonej pojemności zależnej od operatora.




Pamiętaj!


Wyróżniamy darmowe oraz płatne konta WWW. Za umieszczenie strony WWW na płatnym kon­cie pobierana jest opłata roczna. Operatorzy kont darmowych utrzymują swoją działalność z płat­nych reklam pojawiających się podczas ogląda­nia danej strony.




Rysunek 7.2.1.

Portal internetowy


Strony internetowe (witryny) oferujące odbiorcom ogromne ilości materiałów o różnej tematyce, ponadto, co najmniej raz dziennie ak­tualizowane nazywamy portalami internetowymi. Do najpopu­larniejszych portali internetowych należą Onet, Wirtualna Polska (WP) oraz Interia. Charakteryzują się bardzo dużą oglądalnością, nawet kilka tysięcy odsłon w ciągu jednego dnia (rys. 7.2.1).

Przeglądarki internetowe

Przeglądarki są programami służącymi do poruszania się po za­sobach Internetu (rys. 7.2.2). Ich głównym zadaniem jest ułatwienie przeglądania stron występujących w sieci World Wide Web. Pon­adto potrafią sobie poradzić z innymi usługami oferowanymi w sieci, takimi jak FTP lub e-mail.




Rysunek 7.2.2.

Przeglądarki internetowe


Istnieje bardzo wiele przeglądarek dość podobnych do siebie. Do na­jbardziej popularnych należą między innymi: Internet Explorer, Netscape, Opera oraz Mozilla (rys. 7.2.3). Możliwości przeglą­darek są porównywalne, jednak występują między nimi pewne różnice polegające na sposobie wyświetlania stron WWW, kodowa­nia tekstu lub nawigacji stron. Ogólnie jednak we wszystkich rodza­jach przeglądarek można wyróżnić kilka podstawowych obszarów, między innymi należą do nich:

Pasek adresu – służy do wpisywania adresów stron WWW, które chcemy wyświetlić,

Przyciski nawigacyjne – służące do poruszania się pomiędzy poszczególnymi stronami WWW,

Okno podglądu – służące do wyświetlania żądanej strony na ekranie monitora.




Pamiętaj!


Pierwsze przeglądarki WWW służyły jedynie do wyświetlania tekstów, obecnie jednak ich możli­wości i zakres oferowanych usług znacznie się zwiększyły.




Rysunek 7.2.3.

Witryna internetowa w oknie przeglądarki




Zadanie!

Ćwiczenie 7.2.1


Odszukaj przeglądarkę internetową w Twoim komputerze, postaraj się określić, jaką przeglą­darką dysponujesz.

Pierwsze kroki z przeglądarką internetową

Skoro znasz już podstawowe elementy składowe przeglądarki inter­netowej, nadszedł czas, aby ją samodzielnie uruchomić i surfować po Internecie, o ile tylko masz dostęp do niego. W rozpoczęciu przygody z Internetem pomoże nam przykład 7.2.1.

Przykład 7.2.1

Najczęściej podczas instalacji tego typu oprogramowania na pulpicie tworzony jest skrót, który pozwala na szybki dostęp do często uruchamianych aplikacji. Wystarczy tylko odszukać ikonę reprezen­tującą zainstalowaną przeglądarkę. Jeżeli dysponujemy przeglądarką Internet Explorer, to na pulpicie szukamy ikony kształtem przy­pominającej literę „e”. W przypadku przeglądarki Netscape Navi­gator ikona powinna mieć kształt litery „N”. Wskazujemy ją myszą i klikamy dwukrotnie lewym (rys. 7.2.4).







Rysunek 7.2.4.

Ikony przeglądarki





Dobra rada!


Może się też zdarzyć, że skrót do przeglądarki znajduje się na pasku narzędziowym paska za­dań. Skróty umieszczone na pasku zadań uru­chamia się przez jednokrotne kliknięcie myszą.


Po kliknięciu skrótu nastąpi uruchomienie przeglądarki interne­towej. Zawartość okna podglądu może być różna w zależności od ustawień programu oraz od tego, czy w danym momencie jesteśmy podłączeni do Internetu czy nie (rys. 7.2.5).





Kolejnym krokiem będzie otwarcie interesującej nas strony interne­towej.


Przykład 7.2.2

Chcąc przejrzeć dowolną stronę internetową, należy po uruchomie­niu przeglądarki internetowej w polu adresu wpisać znany nam adres internetowy, a następnie nacisnąć klawisz Enter (rys. 7.2.6).




Po chwili, zależnej od przepustowości naszego łącza internetowego, w oknie podglądu przeglądarki internetowej zostanie wyświetlona żądana strona internetowa (rys. 7.2.7).





Czasem może się zdarzyć, że dana strona z pewnych przyczyn nie chce się do końca wczytać. Możemy spróbować odświeżyć zawartość okna przeglądarki internetowej, używając do tego celu przycisku Odśwież, co spowoduje ponowne wczytywanie poszczególnych komponentów strony WWW. Gdy jednak czynność ta nie przyniesie oczekiwanych rezultatów, a nie chcemy tracić czasu na oczekiwanie na wczytanie się strony, możemy zatrzymać ten proces, używając do tego celu przycisku Zatrzymaj (rys. 7.2.8).





Pamiętaj!


Powodem wyświetlenia komunikatu o błędzie może być:

błędnie wpisany adres strony WWW,
– brak połączenia naszego komputera z Interne­tem,
– błędnie skonfigurowana przeglądarka interne­towa do wyświetlania stron WWW,
– interesująca nas strona WWW została usunięta z serwera,
– awaria serwera, na którym znajduje się strona WWW,
– inne.




Zadanie!

Ćwiczenie 7.2.2


Uruchom zainstalowaną na Twoim komputerze przeglądarkę internetową, następnie w polu adresu wpisz adres znanej Ci strony WWW. Za­obserwuj, czy strona wczytuje się poprawnie, jeżeli tak, ponów czynność, wpisując inne adresy internetowe.




Zadanie!

Ćwiczenie 7.2.3


Podczas wczytywania stron internetowych sprawdź działanie przycisków Zatrzymaj oraz Odśwież, zastanów się, w jakich sytuacjach wskazane by było użycie tych przycisków.

Paski narzędziowe

Wspominane w poprzednim paragrafie przyciski nawigacyjne umieszczone są w oknie przeglądarki na paskach narzędziowych, bardzo podobnych do tych znanych z innych programów komput­erowych. Paski te możemy swobodnie konfigurować i dostosowywać do swoich potrzeb. Standardowo przeglądarka posiada trzy paski narzędziowe: przyciski standardowe, pasek adresu i łącza. Jednak możliwe jest zainstalowanie kolejnych pasków, wzbogacają­cych przeglądarkę o nowe funkcje. Przykładem może być pasek wyszukiwarki „Google”, który znajduje się pod adresem http://tool­bar.google.com/intl/pl/




Pamiętaj!


W internecie znajdziemy wiele pasków narzędzi, jednak niektóre mogą być pewnego rodzaju wirusem. Podczas instalacji dodatkowych pasków należy zachować szczególną ostrożność.


Wszystkie ustawienia dotyczące pasków narzędzi możliwe są poprzez menu „Widok”. Tam, rozwijając menu „Paski narzędzi” możemy załączać lub wyłączać poszczególne paski klikając na ich nazwy, tak jak przedstawia to rysunek 7.2.10.




Rysunek 7.2.10.

Ustawienia pasków narzędziowych


Wybranie funkcji „Zablokuj paski narzędzi” uniemożliwi prze­suwanie pasków w oknie przeglądarki. Gdy funkcja ta jest odblokowana, możliwe jest przesuwanie pasków w oknie przeglądar­ki i zmiana ich rozmiaru za pomocą uchwytu na pasku zadań. Dzię­ki funkcji „Dostosuj…”, możliwe jest ustalenie, jakie funkcje dostępne są na pasku narzędzi, określenie, jaki rozmiar mają mieć ikony, oraz czy pod ikonami mają znajdować się opisy funkcji. Ustawienia te wykonujemy w oknie, które przedstawia rysunek 7.2.11.




Rysunek 7.2.11.

Dostosowanie pasków narzędziowych


Kolejny rysunek 7.2.12 przedstawia dwie różne wersje ustawień. Jed­na przedstawia małe ikony bez podpisów, druga wersja to paski narzędzi z dużymi i podpisanymi ikonami. Dodatkowo możemy za­uważyć, że na górnym rysunku pasek standardowy jest w jednej ślini z paskiem adresu. Takie ustawienie zwiększa obszar widoczności strony pod paskami narzędzi.






Rysunek 7.2.12.

Różne układy pasków narzędzi



Jak skorzystać z wiedzy zawartej w pełnej wersji ebooka?



Więcej praktycznych porad dotyczących usług w sieciach informa­tycznych znajdziesz w pełnej wersji ebooka. Zapoznaj się z opisem na stronie:

http://ecdl-sieci-informatyczne.zlotemysli.pl/





Poznaj tajniki usług
w sieciach informatycznych!